BEŞİKTAŞ SEMTİ ve TAKIM RUHU

[[...Saint...]]

Beşiktaş İstanbul’un en eski ve en güzel semtlerinden biridir…

İçinde saraylar, okullar, camiiler, müzeler, yatırlar saklar…

Yüzyıllar boyu, nice hayatlar, acılar, ayrılıklar, hasretler, sevinçler biriktirmiştir.

Beşiktaş’ın hepsini kucaklayan, kocaman yüreği vardır.

BEŞİKTAŞ, sadece bir semt değildir tabi ki, bizim sevdalısı olduğumuz, kendi adıyla kurulmuş dünyaca ünlü büyük bir futbol takımı vardır…

Beşiktaş’ı diğer semtlerden ayıran özelliği de budur… Beşiktaş Takımı, Beşiktaş Ruhu, o sokaklarda kol gezer…

Orada; köy içinde yürürken, futbolu iliklerinize kadar solursunuz…

Fırından yeni çıkmış, ekmek gibi buram buram, futbol kokar Beşiktaş sokakları…

Semtin dili, Beşiktaş… Aşkı Beşiktaş’tır…

Beşiktaş; SİYAH-BEYAZDIR…

Semtin ortasına heykel dikilmeden önce de, Beşiktaş; KARA KARTALDI.

Benim gibi nüfus’a kayıt yeri Beşiktaş olanlar, kullandıkları oyla Beşiktaş Belediye Başkanını seçenler, yani o semtte doğmuş, büyümüş, muhtemelen orada, ölecek olan kişiler için Beşiktaş’ın içinden olmanın gururu farklıdır.

106 yıl önce bu semtle başlamış Siyah-Beyaz aşk bugün milyonlara ulaşmıştır…

Dünyanın dört bir yanında çoğalan, Beşiktaş taraftarı “BEŞİKTAŞ” ilçesinin sınırlarının çok dışına taşmıştır artık…

Ben, yinede size biraz semt’in ruhundan söz etmek istiyorum…

Beşiktaş’ın sokaklarında büyüyen çocuklar; çarşının ekmeğinden yemiş, suyundan içmiş, dar sokaklarında yürümüş, takımla yoğrulmuş, onunla yaşamış, onunla nefes almışlardır…

Okula giderken, ya da çıkışta çanta bir kenara atılır, Beşiktaş konuşulur, Beşiktaş oynanır. Hayatı iç içe yaşadıkları, paylaştıkları mekândır Beşiktaş…

Takım otobüsünün geçişini beklemek… Köy içinde futbolculardan ya da yöneticilerden biriyle karşılaşmak, “Semt ve Takım” birlikteliğini ayrılmaz bir bütün yapar…

Onlar için “Beşiktaşlı olunmaz Beşiktaşlı doğulur” ibaresi kesindir…

Kamburun bahçesini, eski yazlık sinemaları, Turgut’un meyhanesini, Cumartesi pazarını, Kazanı, Tuz babayı, İskelenin yanındaki çay bahçesini, köy içindeki balık pazarını bilmektir; Camiden gelen ezan sesine karışan, Kilise sesini duymaktır, Beşiktaşlı olmak…

İstanbul’un neresinden olursa olsun, taksiye Beşiktaş’a demek, Beşiktaş İskelesi’nden vapura binmek, gönlünü Siyah Beyaz’a verenlere başka şeyler ifade eder…

Maç günü gelip çattığında, stadımızdaysa mücadelemiz, Türkiye’nin her yerinden gelen Beşiktaşlılarla, sabahtan itibaren hareketlenir, semtimiz.

Köy içinde, çay, kahve içerken, ya da bir şeyler yerken, biraz sonra başlayacak maç’ın heyecanı hepimizin yüreğini sarar, adrenalin dolaşmaya başlar damarlarımızda…

Yavaş yavaş toplanan siyah beyaz atkılılar, formalılar, hep birlikte, yürüme mesafesinde olan ağaçlı yoldan, İnönü’ye doğru yürüyüşe başlar…

O yolu hep beraber yürümek, Beşiktaş taraftarı için ayrı bir keyif, ayrı bir coşkudur…

Sarmaş dolaş, Siyah Beyaz bayrak elimizde, birlikte yürünen yolda, birlikte söylenen marşlarla stada varılır…

Beşiktaş Semtinden-Beşiktaş Takımına, akan ruh, gerçek anlamda diğerlerine büyük fark atıyor, “SEMT-TAKIM” ruhunu yaratıyor.

Bu gün Gaziantep maçına giderken, yine aynı heyecanla yola çıkıp İnönü’ye doğru ilerleyeceğiz…

Uzun bir ayrılıktan sonra, kavuşacak olan sevgililerin, birbirine sarılma anını inanın hasretle bekliyorum…

Lig başladığından beri, istediği sonuçları alamayan Beşiktaşımız bugün, Dünyanın en iyi 4.stadı seçilen İnönü’de, dünyanın en büyük taraftarının desteğini de arkasına alarak gerçek gücü ortaya koyacağına inanıyorum…

Zaten, âşıkları korkutmaz cehennem çukuru…

Onlar bilir, karşılıksız sevmenin yoktur günahı,

Onlar bilir, sevenleri kimsenin ayıramayacağını…

Beşiktaş ruhuyla yola çıkan, BEŞİKTAŞ TAKIMI var oldukça,

Ona, yüreği yanık, deli sevdalı, taraftarı oldukça…

Dünyada da, BEŞİKTAŞ AŞK’I, büyüyerek var olmaya devam edecektir…

SİYAH BEYAZ aşk ölümsüzdür…

ITIR ESEN / HABER1903

[bashkentli]

vaooov süper yazmış
ama ne yazık ki berabere kaldı gene
hayırlısı olsun...